Menu
Gedicht insturen

Het is tevéél

door Dakoyria

Van me áfzetten kan ik het weer niet; het is alles tóch veel teveel Er ging van alle mis en nu krijg ik onverwacht opnieuw mijn deel. Verwijt ik het mezelf? Dat weet ik eigenlijk niet. Te vaak was ik geheel niet mijzelf en nú voel ik alleen nog verdriet. Wat ik onbedoeld vaak liet zien was slechts ingegeven door hevige angst Ik toonde me ook op mijn allerbangst maar herkend werd dit niet! Ik had geregeld een grote mond om dit alles te maskeren Ik doe nu oprecht mijn best om uit déze fout tenminste iets te gaan leren. Dakoyria, 2017.
0

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.