Ik-weet-het-nietje
door Marian van Zwienen
Er zat een klein ik-weet-het-nietje
schrijvend op een steen
jankend om een treurig liedje
de wereld voelt gemeen!
ze vroeg zich af hoe dit toch kon
het antwoord wist ze niet
iets dat juist zo leuk begon
is veranderd in verdriet.
ze zit met rijen kippenvel
schuddend als een rietje
gevoelens zitten in de knel
bij het klein ik-weet-het-nietje.
heeft zij het wel goed gedaan?
waarom doet het dan zo pijn?
zal het ooit wel over gaan?
en toch ergens goed voor zijn?
er was een klein ik-weet-het-nietje
woedend om haar pech
ze neuriet vast haar nieuwe liedje......
hou het klein,
blaas het weg.
© Marjanekke. 2015
Meer van Marian van Zwienen
Gerelateerde gedichten
- Tiraniseren Bruno Stooker
- Vluchten Marian van Zwienen
- Als je eens wist Bappie
- Samen zijn Catherine B.
- Emoties Ellen
Reacties (1)
Léuk gedicht! vr.gr., Dakoyria.
Anoniem, 13-12-2015
Log in of maak een account om te reageren.