Leven met AD(h)D

Met een klein handje energie, start ik mijn dag, met mijn ogen hangend, met moeite een lach. Nog niet bij met mijn hoofd, nog onaangenaam verdoofd, stap ik uit bed en ga naar beneden. Als daim om zijn fles vraagt besef ik weer, ben boven zijn voeding vergeten. Eenmaal zijn voeding gegeven en daim ligt op bed. Dan begint pas echt mijn dag, wat een pret. Na een beroerde start, voel ik het getintel langzaam opkomen. Ontspannen lukt niet meer. De chaos in mijn hoofd, als ongeregeld verkeer. Ik stop een was in de machine en stap onder de douche. Hier vind ik mijn rust en kan ik tot mezelf komen. Ik staar naar het water, voel mezelf dagdromen. Ook dat duurt niet lang. Op de achtergrond hoor ik daim wakker worden. Toch wat gehaast kleed ik mezelf aan, geef daim zijn broodje en de alweer vergeten was laat ik staan. Hoe mijn dag verder verloopt is iedere dag een vraag. De ene dag ben ik creatief, vrolijk en spontaan. En de volgende dag ben ik traag Mijn innerlijke controle over mijn gevoel en emotie ontbreekt en neem dit automatisch aan van anderen. Het steekt. Een goed gesprek op een goede dag kan soepel verlopen maar vaak komen er teveel gedachtes door mijn hoofd geschoten. Ik dwaal af en ben er dan niet meer bij. Het duurt dan ook even voor al het informatie verwerkt is bij mij. Ik klap dicht en mijn hersens geven geen signalen meer af. Ik trek me dan graag terug, zet alles op een rijtje, en begrijp het allemaal beter achteraf. Op goede dagen houdt ik mijn concentratie en motivatie er beter bij. Het kost me enorm veel energie, maar maak de ander blij. Ik ga er volledig op in en ben over enthousiast. Men vind mij dan wat druk en soms brengt ze dat van hun stuk. Mijn onzekerheid geeft me dan een schop en bied mijn excuus aan voor het vele praten. Ongecontroleerd leven is een dagelijkse strijd dat niet mag baten. Regelmatig voel ik me dan ook overspoelt worden Met gedachtes, vragen, handelingen, drukte en onbegrip. wacht met alles tot het laatst moment want \"uitleggen heeft geen nut, zit toch al in die dip\' Toch gaat de dag door dus probeer zoveel mogelijk prikkels te blokkeren. Probeer mijn opgekropte gevoel en emoties niet af te reageren. Tegen de tijd dat iedereen rustig op de bank zit, zit ik boordevol onafgemaakte handelingen van die dag en ga ik ongeregeld naar bed. Ook slapen is voor mij geen pret. Met mijn lichaam stuiterend, mijn hoofd overlopen. ik val in slaap. De volgende ochtend, begint mijn dag weer zonder energie en met gesloten ogen. \'goede morgen, goede avond, goede nacht\'