Menu
Gedicht insturen

Lunch-excentriek

door wil melker

hoe dun is de wind als hij al kou lispelend uit de schaduwkant van het straatje komt de tochtige hoek kijkt al lang niet meer op van vreemde passanten met mutsen en wanten naamlozen schuifelen schijnbaar doelloos voorbij en toch houden zij angstvallig de overkant vrij waar warme zon de terrasjes laat stralen glimlach en ogen de sfeer uitnodigend bepalen daar zitten mondain en chique hun lunch-excentriek uitgebreid te genieten voor een zich vergapend publiek wil melker

Bekijk ook gedichten over: Maatschappij

0

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.