Auteur: Rosalie-vk / 1 November 2011

Onmogelijk

Afdrukken

Maar steeds als ik denk dat de muur is opgebouwd, valt hij om. Steen bij steen probeer ik hem weer op te bouwen, maar ik kan het niet alleen. Ik praat en lach als de beste, maar niemand ziet dat ik het niet echt meen.

's Avonds kijk ik uit mijn raam naar de sterren aan de hemel. Het is onmogelijk om er een te pakken, dat kan gewoon niet. Ze schijnen altijd zo mooi, alsof niks ze kan breken. Hoe graag ik ook verder wil, het lukt niet, ik blijf steken.

Als klein meisje speelde ik buiten, gleed ik van de glijbaan en zat ik op de wip. Viel ik van de schommel, dan was het vallen en opstaan. Dan ging ik verder met waar ik was gebleven. mensen zeggen dat het nu de tijd is om te leven. Steeds vaker begin ik daar naar de streven.

De muur blijft zo ongebouwd als die is, de sterren blijven onbereikbaar en de tijd kan niet meer terug. Ik moet verdergaan en de waarheid onder ogen zien. Maar hoe kan dat als ik nog steeds vlucht?

Levens gedicht door: Rosalie-vk
Informatie

Dit gedicht is 3.062 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 8 (3 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over onmogelijk
gedichten over muur
gedichten over sterren
gedichten over meisje

Heb jij genoten van het Onmogelijk gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Onmogelijk'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 22-01-2013 schreef Frans Gewoon:
Mooi invoelend gedicht... Pas bij het bereiken van de top op de berg..zie je wat er achter de berg ligt

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!