Op de vlucht voor thuis

Ineens was alles uit Als een sigaret in de nacht Hij kwam terug na maanden strijd Maar de echte oorlog moest nog komen Hij vluchtte weg van de liefde en van huis Het ruige leven trok het trok zijn aandacht En de problemen stapelden zich op Zij brak zijn hart De nacht is nu zijn thuis Voor al die tijd in dienst werd hij dus niet beloond Zijn hart is leeg En zijn hoofd is uitgewoond Herinneringen spoelt hij weg door te drinken Maar hoeveel hij ook drinkt verdringen doet het nooit Zijn leven op de straat dat werd te grimmig Hij sloot zich op van de buitenwereld af Ik vond hem laatst hangend in het trapgat met een briefje waarop stond Ik heb je lief tot de dood Nu was zij wel gaan zoeken maar hij was niet te vinden Radeloos vol spijt en vol berouw zoekt ze naar een antwoord voor haar ontrouw Haar kracht en passie was verdwenen Het zoeken werd en weg naar beneden Haar laatste spuit zette ze toen ze hem zag Lijkwit en breekbaar zonder zijn mooie lach Haar lijf brak af het meeste nog van binnen Het was haar stem die de laatste woorden gaf Zij liggen nu naast elkaar in de stilte De wind blaast het gras wat door de war Dit is van hun De plek onder de bomen En met de mooiste avondzon liggen zij nu te dromen Nu komt de rust wat de traan verdringt Je hoort nu een engel Die hun mooiste slaapliedje zingt