Probeer me niet te helpen
door De onbekende dichter
In men bootje diep in de nacht.
Regendruppels vallen zacht.
Het is koud.
Is daar iemand die van me houd.
Ik laat een traan.
Waar is het misgegaan?
Niemand zag mijn pijn.
Het was allemaal schijn.
Ik heb geen spijt.
Je bent me kwijt.
Probeer me niet te helpen.
De problemen zijn niet te stelpen.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Moeder lief metske
- De doorsnee psychiater Marian van Zwienen
- Verslaafd Marian van Zwienen
- Weggaan BlackShadow
- Levensverhalen Alex Boelens
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.