Stukjes schepping blauw
door wil melker
ik zag
je ogen
twinkelen
kijken naar je
friemelende
vingers in de
half open bak
die in onbekend
overleg stilte
tot creatie wilden
brengen waarbij
het kunstwerk
voor zichzelf
zal gaan spreken
nog was er volop
geluid in de half
omrande ruimte
gevuld met een
veelheid van
allerlei geluiden
van buiten
naar binnen
gehaald door
haar handen
waarvan de bron
buiten bleef en
binnen formeerde
zich zo minder chaos
omdat de fluctuaties
harmonischer in
elkaar leken op
te gaan in plaats
van elkaar
te contrasteren
in versterken
om zo te
ontsnappen
aan de dwingende
grillen van de
decibelkillers en
zoekend naar de
akkoorden harmonie
die extremen in hun
overheersende rol
decimeren en hun
matrix hebben in de
betere toonsoorten
met witte wolken en
stukjes schepping blauw
de twinkel was
uit haar ogen verdwenen
vingers stil beneden in
adembenemende stilte
net als alle verf bij elkaar wit is
is geluid samen stil
wil melker
28/05/2025
Gerelateerde gedichten
- Het fijne geklepel wil melker
- Driftig bewegend wil melker
- Vleugjes stilte wil melker
- Het witte wil melker
- Coming out Catherine B.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.