Treinleven
door Catherine B.
Onder blauwe ochtendhemel en lentezon
Op weg naar het station die de wilde haren nog
niet heeft kwijtgeraakt, de herinneringen gegraveerd
Een droge zweetlucht van een voorbijganger blijft hangen.
De grote, rechte raampartijen van de gevel
Hippe brildraagster achter glanzend beeldscherm
en een steile trap die me leidt naar een overdekt perron
Een verre stem uit blikkig klinkende microfoon laat zich horen.
Broodjeszaken, koffiemensen die het laatste
nieuws van Metro lezen op een nabijgelegen spoor
Een stalen reus met goed gevulde rijtuigen dendert over
de glinsterende rails tot wanneer zij verdwijnt achter de horizon.
Wachtend in open ruimte waar het meubilair
OV-chipkaart en vertrektijdenbord vastgeroest zijn
Met kleine lettertjes wordt een volgende trein geschreven
die mij laat rondreizen naar nieuwe ervaringen en ontmoetingen.
© Catherine Boone - 2015
Meer van Catherine B.
Gerelateerde gedichten
- Treinliefde Catherine B.
- Spelende mug Catherine B.
- Nog steeds verliefd Catherine B.
- Valentijn liev Catherine B.
- Liefdesvlinder Catherine B.
Reacties (4)
De sfeer is goed getroffen. Dit is wat mij altijd angst aanjaagt op een station. Te groot en te hol, denk ik.
Antje.
Anoniem, 25-02-2015
Dank je wel Antje voor de reactie bij mij woorden. J el mens ervaart treinreizen op haar of zijn manier.
Lieve groet Catherine
Anoniem, 02-03-2015
haha, leuk beschreven over het treinleven.
Anoniem, 17-04-2015
Heel herkenbaar, leuk geschreven.
Anoniem, 08-05-2015
Log in of maak een account om te reageren.