Vage onbekende
door De onbekende dichter
Ik doe mijn ogen dicht en neurie wat
ik doe ze open en zie een donker gat
een val die ik ga maken
het einde van wat ik had
ik loop op een weg naar het vage onbekende
zoekend naar het licht
het licht van geluk
heel het leven moet nog beginnen
als een bloem aan de knop.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- De seizoenpatronen wil melker
- Schaduwbeeld Johny Donovan
- Net uit de kast wil melker
- Bladzijde Alexander
- De maan Alexander
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.