Voor anderen zo gewoon
door De onbekende dichter
Ik zit te denken
waarom ik en niet jij
waarom wij niet allebei
zo in mijn leven verschenen
en zo ook weer verdwenen.
Iets dat voor anderen gewoon is
dat is voor mij een gemis
nooit zal ik meemaken
hoe het zou zijn
Alleen ik ervaar de pijn
die ik voel omdat ik
een soort liefde niet heb gehad
maar ouderliefde is
wat ik wel bezat.
Nooit het woordje opa of oma zeggen
en altijd moeten uitleggen
dat ik ze nooit heb gekend
nooit zo als een ander kind verwend
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.