Wat licht
door wil melker
ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard
ons de kennis
heeft gegeven om
samen te overleven
maar hoe laten wij
de aarde in zijn waarde
wil melker
Gerelateerde gedichten
- De achtbaan van het licht ....Anony....
- Hé meneer Clown Coby Poelman-Duisterwinkel
- Stralend licht Coby Poelman-Duisterwinkel
- Vraag de wind droomster
- Gods aarde juicht! Coby Poelman-Duisterwinkel
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.