Auteur: Antje. / 4 Oktober 2018

Winter

Afdrukken

Eens was ik jong,
eens in een ver verleden.
Nu ben ik oud,
stijf en stram in al mijn leden.

Soms kun je fantaseren:
hoe zou het zijn, het om te keren.
Ik was oud, nu ben ik jong, of:
Met wat ik nu weet,
in een jong lichaam te wonen.
Dom om zoiets te beweren.

Het is geen tijd om te dromen,
maar om in leven te blijven.
Dat kost al je energie.
Want, het opgeven is:
je overgeven aan het niets.
En dat is een vijand,
Die je liever nog niet ziet.

Oud zijn is vervelend,
Met vaak een slecht humeur.
Als een last voor je verzorger.
Die zit opgescheept met jou gezeur.

Maar het is mijn winter,
en hij is koud.
Ik kijk naar de vogeltjes
en mijn teevee.
De slotakte van mijn leven,
ik doe het er maar mee.

Antje.

Levens gedicht door: Antje.
Informatie

Dit gedicht is 53 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 7 (1 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over jong
gedichten over oud
gedichten over dromen
gedichten over humeur
gedichten over winter

Heb jij genoten van het Winter gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Winter'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!