Wonder

twinkelende oogjes twee spartelende pootjes zo hulpeloos, zo breekbaar en zo teer wat zwarte sprieterige haartjes en dan die zoetgevooisde kaartjes met woorden van geluk en trots en meer! Een wondertje ben jij op pootjes zo noemde iedereen die zacht getinte mooie meid een vechtersbaas die streed tot aan de laatste loodjes een kampioen in die welhaast verloren strijd. Verwekt in een verkwanseld lijf, vergeven en gesloopt door drugs en drank, nog onvolgroeid, geen kans op een gelukkig leven, geboren tegen wil en dank. Zij veerde echter op en groeide zeer voorspoedig van minimaal gewicht tot een volwassen vrouw, verrukkelijk spontaan, ontwapenend en trouw, de ongewisse toekomst tegemoet, standvastig en blijmoedig. © Nico van der Hoest.