Zielenzee

In mij kolkt een woeste zee, die bij springvloed tranen golvend voedt Zoute, zilte druppels benemen het zicht van binnen en buiten, de zielezee doet ze uiten, zodat de druk van binnen verlicht Sporen trekkend in ogen, op huid, de ziel loopt over, komt golvend eruit Storm neemt af, zee komt weer tot rust en traag wordt weggeveegd, de laatste traan, die ziltig kust. Dichter is onbekend