Zonder behang met thuis
door wil melker
ik ga mijn gang
in een huis
zonder behang met thuis
in dat niemandsland
geef ik iedereen als
vreemde mijn hand
ontheemden van de
overkant completeren
dit traumatiserende decor
ik kan slechts rusten
in de wereld van hiernaast
die mij dieper raakt
waar warmte en
compassie samenkomen
uit mijn dagelijkse dromen
lijk lichtelijk schizofreen
in eventjes verdwijnen ben ik
gelukkig maar helaas nooit alleen
Gerelateerde gedichten
- Niemand die haar zag wil melker
- Diep van binnen wil melker
- Wolkte weg in dromen wil melker
- Het laatste station wil melker
- De drup van regen wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.