Op eigen benen
zij hebben geleerd in liefde en vertrouwen een huis te bouwen nog spelen ze hun bloementuin als hemels paradijs maak ik ze wijs dat de wereld niet is wat z…
4700 gedichten · pagina 117 van 235
zij hebben geleerd in liefde en vertrouwen een huis te bouwen nog spelen ze hun bloementuin als hemels paradijs maak ik ze wijs dat de wereld niet is wat z…
slaap is als dood alleen mysterieuze geest blijft leven droom is als leven na de dood slechts geest zet leven voort zintuigen zijn vervangen door hersensch…
Ik heb een schuldgevoel Waardoor ik heel vaak Heel lang wakker lig Maar ik durf er niet Over te praten En dat schuldgevoel Wordt gecreëerd door Mijn eigen…
ik ben aan de haal gegaan in nachten vol maan zonder bezem of tapijt maar geleid door kosmische krachten maakte me leeg bevrijd van aardse ballast dreef ik…
Sneeuw schittert in het licht van de maan en in de hemel van talloze sterren zie ik er eentje naar beneden gaan Een wens vormt zich en schiet naar boven fo…
in permanent heeft tijd je haren gegrijsd het leven in de heer kende ook een weleer waarin bloemen bloeiden verborgen in het hoge gras op lange zomerdagen…
vleugels vliegen af en aan van zielen zonder naam verdriet ligt in het verschiet van hen die achterblijven vooral het plotseling verscheiden doet in afsche…
Het zien van andermans eigendommen brengt soms stekende ogen in \'t gemoed. Telt dan nog het eigen vertrouwde goed? Stipt zal men zijn bezittingen ops…
Ik vertrouw je maar vertrouw jij mij ik wil bij je zijn maar maak ik jou wel blij? Ik vertrouw je en wil je alles vertellen in moeilijke momenten wil ik me…
zelden breekt sereniteit pas als eeuwigheid weer lange vingers krijgt wordt onrust geboren geen inbreuk op de tijd het aardse is begrensd door haar vergank…
Vroeger, was altijd alles beter, De tijd vloog maar men is dat nu alleen vergeten; Nu, vindt zichzelf altijd in de verleden tijd, De tijd vliegt als men la…
wie tilt nog zijn arm op in warme groet als zielen langs gaan naar het onbekende het gebaar is vaak teveel gevraagd omdat mededogen hen niet meer persoonli…
Ik wil praten maar ik kan het niet ik zwijg gewoon Woorden kan ik niet zeggen stil blijft het … en ik zwijg Ik wil je wel vertellen waar ik mee zit maar ik…
zie in uitgesleten treden voetstappen van het verleden het schuifelen naar de deur een klink die blinkt en handen vindt zonder terughoudendheid eeuwen heef…
Ik zal je altijd diep bewonderen Voor wat je voor me bent geweest Een stempel op mijn leven Een wond die nooit geneest Soms leef ik in het verleden Denk ik…