Aan de liefste der Lievelingen

Afdrukken

Liefste, laat me met wee gemoed,
Heel even alleen bestaan,even gaan.
Door de achterpoorten van herinnering.
Mijn lief,mijn kleinood,mijn hebbeding.
Onder volle maan wil ik nog een keer luisteren.

Myriaden sterren boven zien.
En zowel schapen en wolven toefluisteren.
Nutteloos voor ons misschien.
Ik wil hen toch nog een keertje horen.

Al kan het zuiden mij niet meer bekoren.
Het zijn strohalmen van mijn jeugd.
Fragmenten die ik voorgoed wil bewaren.
Diep ademen, vogelvrij doet me deugd.

Ik wil geen klokken horen luiden.
Enkel Moeder Stilte in Brussel.
De naakte herfstgeluiden in een jazzy-steeg.
"Autumn Leafs" van een verre tenorsaxofoon.

Klinkt nu onbegrijpelijk monotoon.
Het is de liefde voor jou die ik overweeg.
'k Besef nu pas hoe diep ik al in jou woon.

Liefdes gedicht door: De onbekende dichter
Informatie

Dit gedicht is 5.649 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 7 (5 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over weemoed
gedichten over klokken
gedichten over klokken
gedichten over herfstgeluiden
gedichten over hart

Heb jij genoten van het Aan de liefste der Lievelingen gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Aan de liefste der Lievelingen'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!