Herinnering
door De onbekende dichter
Ik heb gewoon je armen nodig.
Om ze om me heen te slaan.
Ik heb gewoon je stem nodig.
Om me gerust te stellen...
Maar waar ben je nou, schat.
Waar ben je met je veilige armen.
Waar ben je nou toch,
Met je geruststellende stem...
Met de gedachten in m?n hoofd.
De herinneringen, de gevoelens.
Zie ik je weer, voel ik je weer.
Maar ik wil je hebben...
Ik wil je vasthouden.
Je overal een kusje geven.
Nieuwe herinneringen.
Nieuwe momenten...
Ja, nieuwe momenten met jou.
Onze herinneringen samen.
Prachtige momenten.
Die ik alleen met jou wil delen...
Ik hoor je stem, voel je adem.
Ik proef je lippen op de mijne.
Ja, ik zie je even voor me, heel even.
Verzonken in herinneringen...
Ik wil dat we weer samen zijn.
Ik wil weer samen zoenen.
Praten, lachen, huilen...
Herinneringen vervagen...
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.