Jij kwetste mij

Blij dat het is goedgekomen want mijn traantjes blijven maar stromen... je zegt dat je niet meer van me houd en me meer als een gewone vriendin beschoud... krijg nog meer traantjes in men ogen, probeer ze snel af te drogen... Dat je me kwetste snapte je niet, maar je hoorde mijn woorden,ze zaten vol van verdriet... dan zeg je opeens,het is maar een grap om het goed te make,zette jij wel de eerste stap Maar de angst om je te verliezen is groot want jij bent de ware,waar ik mijn hart aan bood... Wat je zei was dom, maar ik weet,je voelt je net als mij...zo stom... ik heb jou vergeven, want ik wil bij je blijven,voor de rest van men leven...