Kwetsbaar
door wil melker
nog altijd
stuiteren emoties
in een hart dat
op hol slaat onder
jouw warme blik
jij raakt waar
ik het meest
kwetsbaar ben
wat onvolgroeid niet
helemaal volwassen
jouw ogen zien
kijken door de
onvolkomenheden heen
jouw blik schenkt mij
de laatste spurt misschien
nooit ben ik
volmaakt geweest
maar onder jouw
handen voelt het
leven als een feest
wil melker
Gerelateerde gedichten
- Wacht op jou Catherine B.
- Waarom metske
- Liefde groeit Poëet zonder poespas - Chris L
- Dorstig vertrouwen Marian van Zwienen
- Mijn held Marian van Zwienen
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.