Auteur: Antje. / 27 April 2015

Nu weet ik...

Afdrukken

Ik hield zoveel van jou,
maar toen wist ik het zelf nog niet.
Ik moet het aan mijzelf bekennen.
zoals mijn hart mij nu gebiedt.

Jouw ogen en jouw handen,
waren altijd zo dichtbij.....
zo vanzelfsprekend.....
ze zorgden steeds voor mij.

Ik weet het nu.....
het alleen zijn is zo koud.
Altijd dacht ik....
we worden wel samen oud.

Koesterde mij in jouw warmte.
En dacht er nimmer aan,
dat het leven eindig is.
Alsof het altijd zo door kon gaan.

Het werd niet zo,
ik leef nu alleen verder zonder jou.
Alleen met mijn herinnering .
Die herinnering laat mij eindelijk beseffen.

En maakt me eigenlijk zo blij.
Dat ik ook nu nog,
Zo heel veel van je hou.

Antje.



.

Liefdes gedicht door: Antje.
Informatie

Dit gedicht is 1.676 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (4 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over hart
gedichten over ogen
gedichten over koud
gedichten over herinnering

Heb jij genoten van het Nu weet ik... gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Nu weet ik...'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 29-04-2015 schreef Antje.:
Het was mijn trouwdag, vandaar.

Antje.

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 29-04-2015 schreef Catherine B.:
Jouw man zit onzichtbaar op je schouder en kijkt elke dag met je mee. Liefs Catherine

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 28-04-2015 schreef Marian van Zwienen:
Prachtig geschreven woorden..! Groetjes Marian

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!