Toch blijf ik graag beneden
door wil melker
ik weet waar boven is
omdat daar veel vrienden zijn
ook al is er dagelijks hun gemis
toch blijf ik graag beneden
om met jou de wereld in te gaan
het ultiem bestaan te vieren
van uur tot uur het leven buiten
en ook thuis te voelen bruisen
de seconden hemel pakken
in je warme lach en ogen
jouw hand en vingers kunnen vatten
in het spel van samen zijn
het avondrood genieten
in de stemming van de lucht
weten dat ook zij daarboven
onze vrede voelen in hun zielenrust
Gerelateerde gedichten
- Begin en eind droomster
- Wij geven hem uit handen jozlebruyn
- Sterven Vera
- Een gemene dief Antje.
- Liefde op een hoger plan wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.