Menu
Gedicht insturen

Vergeten woorden

door wil melker

nog heb ik ze lief de vergeten woorden zij zullen stenen bloeien op mijn graf ze waren van glas in transparant blond dat in zachte vioolmuziek zijn eerste kleuren schonk waarin zonlicht liefde speelde tot wind pas opgestoken ondeugend je haren vond nooit heb ik ze zien breken tot ik scherven in mijn handen hield zonder het te weten weer voel ik hoe zon lach en ogen ons een eindeloze zomer gaven met liefde die in glas weerkaatste wil melker

Bekijk ook gedichten over: Liefde Mystiek Ondeugend

0

Reacties (1)

Misschien
zij zullen ALS stenen

Dan denk ik dat het te snapped is.

Verder prachtig.

Simone, 19-11-2022

Log in of maak een account om te reageren.