Vlinder

Een opgerold tapijt droomt zacht in haar cocon Genieten van ontpoppen waar een geest kan ontspannen Gelegen in uitgestrekte leegte; ver weg van ieder gevaar Wacht wijselijk dat vraag en aanbod haar zal ontspruiten. Het gefluister van woorden raakt deze fragiele nimf even aan Uit haar zijdeachtige kerker ontwaakt ze uit diepe slaap Een onderontwikkelde glorie laat zich kwistig verspreiden Verkleumde vleugels slaan iedere voorbijgaande seconde op. Ze reist naar bestemmingen zonder einde Waar alle veldslagen zullen overwonnen zijn Verlangende opsluiting in mijn buik om niet gekwetst te worden Beschermt haar ziel tegen ongeneeslijke en ongevoelige lijden. Mijn vlinder is een geïsoleerde Liefde Opgeborgen in de cocon van mijn hart Wachtend op onverwachts moment van haar wedergeboorte: Je tedere zuidenwind met gepassioneerde adem voor vereniging. © Catherine Boone 2011