Zonsondergang
door Catherine B.
Ik zie ons bij een zonsondergang
Wandelend en elkaar niet durven aanspreken
Mijn hunkering wil je hand al nemen
Jouw donkere ogen gedompeld in mijn helder blik.
Ik schaam me wanneer mijn ogen weigeren je te zien
Ik laat je niet tonen hoe verward ik wel ben
Meer nog … ik kan niet meer blozen
Geef me je hand en voel mijn rillend lichaam.
Zachtjes trek je me dicht bij jou aan
Ik hoor thuis bij je ontvangende armen
Waar ik jouw tedere kus mag ontvangen
Onder mij hoor ik de aarde wegdrijven.
Niet meer bewust zijn wat ik zal zeggen
Ik probeer me te beperken met een lach
De lach die jouw pure hartstocht weer opwekt
Gevoelens delen waar ik vaak over heb gedroomd.
Meer van Catherine B.
Gerelateerde gedichten
- Gewaagd Catherine B.
- Duinpan Catherine B.
- Bloemen meisje Catherine B.
- Kus me Catherine B.
- Zee van Liefde Catherine B.
Reacties (1)
Prachtig geschreven woorden
Thea en daniel, 14-05-2013
Log in of maak een account om te reageren.