Vrouwen we strijden samen
Zij als gids voor het leven Ze is direct, duidelijk, eerlijk Open en vriendelijk, een dame Laat diepe sporen na in elk hart. Is een levend poëzie werk Staa…
186 gedichten
Onze maatschappij verandert snel en niet iedereen kan of wil mee. Dichters kijken kritisch en betrokken naar de samenleving; hun observaties leest u hier.
Zij als gids voor het leven Ze is direct, duidelijk, eerlijk Open en vriendelijk, een dame Laat diepe sporen na in elk hart. Is een levend poëzie werk Staa…
Kom je aan zwarte piet dan kom je aan mij zwarte piet is ons cultuur en bij ons maatschappij gekleurde pieten zijn niet de pieten die wij kennen zo zijn wi…
O Nederland, een wonderlijk land waar Ik telkens weer van ritme en rust geniet Het toverstokje komt opnieuw uit de kast Opdat ik verliefd zal worden op je…
de zak staat er maar te staan drukt zich verlegen tegen een andere aan weet best hoe men over hem praat hij stinkt, zegt men uren in de wind het vuilnis, a…
De wereld gaat net iets te vlug zoals bij een valse start ik trek me soms heel even terug in de schuilplaats van mijn hart. daar speel ik in het warme zand…
Ik wil niet meer, ik wil niet meer Ik wil geen vluchtelingen Ik wil niet zeggen elke keer U wel mevrouw, u niet meneer En kinderen zien verdrinken Wij houd…
Dromen zijn gedachten die nooit uit zullen komen. Toch houden ze mensen in moeilijke tijden overeind. Eigenlijk zijn dromen hetzelfde als onvervulde wensen…
wie strijkt de vanen glad die ik opgestoken had om kleur en zwier aan het leven te geven als heuse frivoliteit het gaan en staan in geijkte snit en plooi i…
de brood en spelen carrousel draait weer op volle toeren omdat leegloop en verveling op alle hoeken staan te loeren het massaal vermaak heeft platvloerse a…
pluche en macht hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht op lieden die mensen willen leiden verzamel wat stemmen en het klatergoud lacht breng ze de b…
Luister naar klanken van natuur De prachtige melodieën Zorgt niet voor een traan, maar een lach Een gift wat ik iedereen gun Het getjilp van de huismussen…
Op het zachte gras zaten wij aan de kant van het water. Wij droomden over vrede en dachten niet aan later... Dauwdruppels op het riet, wij keken naar de ho…
ik zag ze lopen miste in alle ogen een lach hun trekken proportioneel gericht op het begin van de dag gestuurd door een innerlijke kracht stemmen zij op el…
ik zag het aan de blaadjes van de heg zij bogen waar zij anders openden toen donker passeerde pas later toen het vaker gebeurde begonnen blad en tak een su…
er is iets vreselijk fout gegaan in onze maatschappij bewust kapot gemaakt waarvan wij nu de brokken moeten rapen vertrouwen heeft snel plaats gemaakt voor…
ik was geen flower power kind had eerbied en respect van huis al meegekregen pas later ging ik voor en tegen wegen koos wat ontredderd als naamloze de midd…
ik heb de klok geluid zag ogen hoopvol kijken naar boven maar met jullie handenwringen kon ik verder niks beginnen doe dus met allen tegelijk eindelijk die…
waar vrome lieden zich verzamelen in devoot weten galmt de echoput zijn afgodskreten de vingerwijzing is niet meer steeds sneller knalt de hand zijn rechte…
laat me maar drijven op een oneindige zee oeverloos deinen met eb en vloed mee de wind als mijn vriend golven als huis in hun eeuwig geruis heb aan de heme…
Kaal en kil is het hier en stalen gezichten In glazen kooien kijken mij aan. De straat is bijna leeg, ik zie verchroomde Lichamen, omhulsels die glitteren…