Die spelende hand
door Declercq Jens
Nog ben ik dankbaar
dat moeder mij liet begaan:
het bont van haar mouw
waarmee ik mij zoethield
onder de preek
dat aaibare zachte
dat boog en uiteenweek
nog voel ik het onder mijn vingers
nog zie ik die spelende hand
nu al zo oud en grauw en gerimpeld
Gerelateerde gedichten
- Sterven Vera
- Er valt zoveel... Marian van Zwienen
- Een moeder Leny
- Wat is mijn leven mooi Ingrid van der Weegen
- Samen zijn we wij Rianne
Reacties (2)
Hoe benadrukt dit gedicht de steeds bijvende herinneringen van wat je als kind met je moeder beleefd hebt. Het blijft je tot op hoge leeftijd steeds bij!
Een gedicht dat vaak herlezen mag worden!
Anoniem, 05-05-2011
Dit gedicht roept ook dierbare herinneringen aan mijn eigen moeder op!
Dakoyria, 11-08-2015
Log in of maak een account om te reageren.