Auteur: Catherine B. / 25 November 2013

Avondwit

Afdrukken

Als het vroeg donker wordt
wandel ik langs veld en water
Geluidloos zonder stem te horen
Het gehuil van de natuur zondert af.

Geen liedjes en versjes in de lucht
Nieuwe winter werpt zijn vruchten af
Ongeklede bomen overeind aan horizon
Hun skeletten zien als naakte spoken eruit.

De maan is bleek, duizelig, vermoeid
Heeft het koud in de grote sterrenhemel
Met somber gezicht verkent ze onze blauwe
planeet, geheel alleen tot de volgende morgen.

Wat een avond voor de bewoners hier
waar guur, ijzel, vorst aan hun hart kleven
Met een blik kijken we samen naar de sneeuw
die het land heeft omgetoverd tot een wit paradijs.

Natuur gedicht door: Catherine B.
Informatie

Dit gedicht is 4.385 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (14 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over avondwit
gedichten over avondhemel
gedichten over eerste sneeuw
gedichten over immense stilte
gedichten over wintermode

Heb jij genoten van het Avondwit gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Avondwit'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 25-04-2015 schreef Ingrid van der Weegen:
Heel mooi.

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 11-07-2014 schreef Tine de Jong :
Hele mooie woorden, maar laat de koude nog maar even wachten, want ik heb die vallen en opstaan in die gladheid nog vers in mijn gedachten.

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 27-11-2013 schreef Blackbird:
Mooie woorden!!

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 26-11-2013 schreef Antje.:
Mooi, Catherine. Ik durf 's avonds de straat niet meer op. Ik ben veel te bang te vallen. Dank voor je gedicht.

Antje.

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!