De Storm
door Marian van Zwienen
Heeft de wind jou ook al meegenomen?
toen je dacht, laat ik eens naar buiten gaan
Kon je toen niet meer voorkomen
dat je niet meer op je benen kon blijven staan.
Hij duwde stevig in mijn rug
om zich vervolgens weer te draaien
Kwam met een grote vaart weer terug
genoeg om mij omver te waaien.
De storm is gespierd en krachtig
het hoeft niet naar de sportschool toe
Zo energiek en prachtig
en wordt bovendien nooit moe.
Hij laat de takken van de bomen
vervormen, breken en draaien
Alles wordt mee de lucht in genomen
als hij eens even flink gaat waaien.
De golven zijn nu extra hoog
het water is enorm gestegen
Van alles dat er door de lucht vloog
is maar weinig heel gebleven.
Toch kan ik genieten van de wind
het is de natuur die praat
Hij verteld ons eens even wat hij vind
voordat hij straks weer liggen gaat.
© Marian van Zwienen. 2015
Meer van Marian van Zwienen
Gerelateerde gedichten
- Isolement Lucaswolde voorbij Coby Poelman-Duisterwinkel
- Woorden Blue rose @}--- Vicky
- Storm op zee lutwine decocker
- Kwetsbaar blad NicoleS
- Storm erma
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.