Een vlucht in extase
door wil melker
ik drijf buien uiteen
men de wolken
tot zij uitgeraasd zijn
boven het vlakke land
span de wind
voor mijn wagen om
ze stormenderhand
weer op te jagen
bliksem licht op
als we de aarde raken
wielen aan bruggen
en kerktorens haken
donder rolt
bulderend door lagen
warme en koude lucht
een vlucht in extase
ik heb dit fenomeen
al eeuwenlang geschapen
als mensen goden vergeten
of de schepping mishagen
Gerelateerde gedichten
- Onweer in de nacht Catherine B.
- Zeestorm Catherine B.
- Je rook naar gras wil melker
- Onweer in de nacht Johny Donovan
- Naderend onheil Gedicht In Zicht
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.