Met lichte ogen
door wil melker
zij donkerde
in het woud
sprak takken toe
met lichte ogen
stond lang
gebogen bij het
kleurenonderscheid
in paddenstoelentijd
haar handen vol
met draadjes wol uit
gebruikte nesten
voor hun nieuwe rol
zij kende stroom
en tegenstand in
de balans van het
natuurlijk gebeuren
schaafde bij
als er iets haperde
aan levensbelang ook
achter gesloten deuren
gebruikte magie
uit lang vergeten
boeken om de ziel van
het leven weer te zoeken
Gerelateerde gedichten
- Heksenkring Onbekend
- Strohrum en oude bols jozlebruyn
- Hallo lente Johny Donovan
- Het bosleven Catherine B.
- Het leven van een kerstboom Frans Vos
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.