Overstroomde weiden
door Han Messie
Een blinkend pasgeboren meer
knipoogt geheimzinnig
naar de wereld om zich heen
wil het wassen
nabije velden tooien
met zijn eigen luister?
het blije aangezicht
vol glijdende rimpels
toont de mensen
stralende dreiging
door het ruime water
snelt een verdwaalde huiver
de beek
vindt geen vertrouwde weg meer
vreest de vrijheid
die haar plotseling aanviel
krioelende spookbedden geeft
ontwijd leven bemoedigt.
Han Messie
Gerelateerde gedichten
- Ochtendmeisje Catherine B.
- Wild paard Johny Donovan
- Schelpmeisje Catherine B.
- Fragiele vlinder Catherine B.
- Aards paradijs jozlebruyn
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.