Blijf van me af!
door Anouschka van der Lans
Je zei dat je er altijd voor me bent,
Maar jij bent degene die steeds wegrent.
Ik bleef maar in je geloven,
Want jij bleef het beloven.
Je beloofde van me te houden,
Terwijl je steeds door mouwden.
Ik wil je eigenlijk helemaal niet meer,
En dat herhaal ik ook steeds weer.
Jij gebruikt me gewoon,
Totdat ik mijn gedachte toon.
Hopelijk geef je me nu geen straf,
En blijf je met je tengels van me af.
Het wordt nu allemaal even te veel,
Ik houd me wel gewoon stil.
Luisterd iemand naar wat ik zeg,
alsjeblieft, ik moet hier echt weg!
Hij doet me verschrikkelijke dingen aan,
Ik wil ver van hier weg gaan.
Hij pakt me woedend beet,
En ik sla een noodkreet.
Hij sloeg me hard in mijn gezicht,
Alles werd zwart en ik verloor mijn evenwicht...
Meer van Anouschka van der Lans
Gerelateerde gedichten
- Liefde gemist Catherine B.
- Moeten missen jozlebruyn
- Van de hel naar een helder licht ....Anony....
- Huilend hart Catherine B.
- Ik vind geen woorden meer jozlebruyn
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.