De broodschrijver

Van lucht kan ik niet leven Leven doe ik dan niet Geef mij toch wat te eten Wat brood in het verschiet Want lucht dat eet ik niet Schrijven is mijn leven Mijn leven en bestaan Niets anders kan ik geven Ik hou van deze baan Dat zal me goed af gaan De woorden zijn zo even Geschreven door mijn pen Je moet het mij vergeven Daar ik niets anders ken En zo nu eenmaal ben