De dronkaard

In zijn handen houdt de man een glas Hij werd al zolang niet vastgehouden Het bier verraadt hem Zijn hart op de toonbank Troebel zijn ogen Niemand ontsnapt aan zijn monologen Alweer bestelt hij een laatste pilsje De eenzaamheid het zwijgen opgelegd Maar morgen komt de kater Erger dan de hoofdpijn is de wanhoop Weer betaalt hij voor het laatste glas Thuis wacht op hem de volle leegte Zijn ziel koud, zijn wangen gloeien Opnieuw bestelt de man een laatste bier En hij praat maar door Ook al weet hij dat niemand luistert Dit is zijn domein Hier is de hel op haar voordeligst Nu echt het laatste glaasje Mottenballen rollen uit zijn mond...