De nachten zijn fijn

De nacht verdwijnt als het donker verschijnt Bij kunstlicht wordt zelfs het wicht als een romantisch lentegedicht De dagen zijn van de maan Onzichtbaar laat ze ons in de kou staan Maar met de gloeilampen aan komt er champagne uit de kraan De wereld is lief als ze slaapt Menigmaal aan haar schoonheid vergaapt Het stof opgeraapt door de zon Vuiligheid zweeft over de wereldton De nacht verdwijnt als het donker verschijnt Dan wil ik naar buiten Niet meer binnen beminnen en stuiten Wanneer het sterrenlicht lang is, is het duister onzichtbare duisternis.