De Vliegende Hollander

De zon zakte langzaam Een groot vuur voltrok Zich aan de horizon, Terwijl de Noordzee rolde En zijn golven langzaam Het vuur dompelden. Nadat het sein klonk ´Brand meester´ Werd de zee donker Grootser en vreemder We namen afscheid Van de kust. Er weerklonk een toon Steeds met tussenpozen Dat reisde door ´t donker Als een geest over zee Een belboei, wist ik En we voelden nattigheid Toen een vreemd gekrijs Ons om de oren vloog In ´n donker dal Op wilde zee, met ´n zwaar En akelig gesis van water Dat ´t vuur doofde. Een reusachtig schip Belichtte de zee En een lijkbleek man Staarde morbide Over de reling, We verwachtten onheil.