Die de winden maant
door wil melker
jij bent mijn marianne
de godin die heerst
over l’amour en c’est la vie
jij stijlt het
statig groen van de cipressen
langs de heuvelkam
oprijzend uit een vlakte
die in geel en bruin
zijn zonnen bloemt
de franse slag
danst in je lach
het ongebreidelde élan
het is fijn jouw hand
te voelen die de winden maant
en regen dwingt ons af te koelen
vaag draait de aarde weg
als ik in je armen lig en jou
mijn liefste nederlandse woordjes zeg
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.