Duidelijke Ongrijpbaarheid
door Bella
Brakke poten
zetten zich af van de onomwonde stem van
solide grond
Zo harmonisch zweven,
de atomen
in ongelijke
kringen rond.
Genadeloos
leefde er ooit
dolende dubio in de
doorslag.
Zwenkend in tijd,
luiden kerkklokken
met een
ontastbare lach.
Bevroren
speeksel afhankelijk
van de mond
der wachtenden.
Een wanhopige claxon in ruimte.
Zo verdween het felgele geluid.
Gerelateerde gedichten
- alleen jij SamM
- Rijkdom Bella
- Overal draadjes wil melker
- Meditatie Bella
- Een man uit duizenden Bella
Reacties (2)
zeer mooi Bella
Anoniem, 20-03-2017
prachtig hoor
Anoniem, 11-04-2017
Log in of maak een account om te reageren.