Een blik in de spiegel

Op een dag alles dood gescholden. Eenzaam aan elkaar verbonden! Wat we kunnen en wat we niet konden. Vier ogen, vier oren, twee neuzen, twee monden... Bidden om weer op te staan. Vier handen, vier voeten in het leven gegaan. Vertrouwen hebben in wie het heeft gedaan. Een kaars waarvan het licht is uitgegaan... God de schuld gegeven, heel onbehoorlijk, brede wegen, ??n keuze, onverantwoordelijk. Roekeloos door de dagen begaan. Twee harten een eigen weg ingegaan... Sombere dagen als je dat zou willen, zoekend naar iets om de honger te stillen. Herinneringen die de pijn niet verzachten. Een blik in de spiegel met twee in gedachten... Niet stilgestaan, niet uitgekeken, niet nagedacht, wie is degene die naar je lacht? God haalt en heeft gebracht. Zoveel liefde en ontzag........ Lange dagen en lange nachten. Een gevoel, alsof het je in twee?n wilt slachten. Eb en vloed, een strand onmachtig, met twee rotsen in gedachten... Draaiend in de parel die ons baarde. De zon, de maan en de aarde, Een blik in de spiegel, twee gezichten die lachen, vallende sterren met een wens in gedachten...