Een wilde bloem
door wil melker
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je kunt de buitenkant
niet binnen krijgen
in een hoofd dat
vol met watten is gepropt
waarin je zoekt
naar de gewone dingen
die door totale chaos
blijven weggestopt
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je zwabbert door de dagen
zonder doel en wat houvast
geen schouder of een arm
die voor even op jou past
maar in het overleven
zie jij de ware held
een kleine wilde bloem met
de mooiste kleuren van het veld
dus droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
Gerelateerde gedichten
- Veilige haven jozlebruyn
- Lied Catherine B.
- Een lied lieke
- Vogels in de lente Fedde Nicolai
- Hou je van mij? metske
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.