Menu
Gedicht insturen

Elf september 2011

door De onbekende dichter

Een blinde vogel boort zich in onaardse trots, een wolk van vuur en stof wordt zichtbaar teken van niet begrepen volken die zich wreken met angst en zielenpijn op een verheven glazen rots. De oorlog is opnieuw begonnen en stormt onstuimig in mijn hart. Zij zweept mij op, mijn denken wordt verstard, want ik zie duizend doden in hun bloed geronnen. Wie heeft de wil van God begrepen: de terrorist die Allah voor zijn visie spant, of mister president, die God claimt voor zijn hoogbeschaafde land? Zij schreeuwen om het hardst en zijn het diepst geheim van dit bestaan vergeten.
2

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.