Geef me een knuffel
door De onbekende dichter
Je grote lachende ogen kijken me aan
Een glimlach, ontwapenend geplant in je ronde gezicht
Woorden stromen als een lange trein uit je immer bewegende mond
Het is alsof je leventje een tijdje heeft stil gestaan
Ik voel de energie die door je stroomt
En dan zeg je me
mama, geef me een knuffel,
want ik heb je gemist.
Reacties (1)
Heel mooi gedicht,maar wie is deze schrijver/ster
Moohlady, 13-02-2013
Log in of maak een account om te reageren.