Grimlach
door Boomvader Ruerd
Grimmig was mijn lach,
Vastbesloten als ik was
Om niet met me te laten Spotten.
Grimmig bleef ik lachen,
Om de capriolen van de ander.
Vastbesloten me niet van
Mijn stuk te laten brengen.
Ja grimmig lachte ik eens,
Om al die dol dwaze grillen
Van mensen die mij gewoon
Eens uit mijn tent wilden lokken.
De grimlach heeft gewonnen,
Dat weet toch iedereen,
Of lijkt dat maar zo?
Meer van Boomvader Ruerd
Gerelateerde gedichten
- Lieve zusjes claudia
- Blunder alla maart Marian van Zwienen
- Hé Hallo Alex Boelens
- Ik wil jozlebruyn
- Rare voeten Marian van Zwienen
Reacties (3)
Ik herken wel wat in dit gedicht. Soms kan je iedereen maar beter lekker laten kletsen en zelf beter weten.. Mooi gedicht!
Anoniem, 13-08-2013
Wouden is een friezisme, ben ten slotte niet voor niks geboren in Friesland. Dus ik zeg het zoals ik gebekt ben. Noem het maar dichterlijke vrijheid....
Anoniem, 14-08-2013
Mooi verwoord
Wie het laatst lacht, lacht het hardst
of heeft de grap niet begrepen haha
Anoniem, 17-10-2013
Log in of maak een account om te reageren.