Het is te laat
door De onbekende dichter
Die ongevoelige blik, dat grauwe gezicht.
Het achtervolgt me dag in dag uit.
Het doorboort me, ik schreeuw het uit.
Van de pijn, van het verdriet.
Niemand die het ziet.
Verdwaald in mijn gedachten,
lopend over straat.
Niemand die het weet,het is te laat!
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.