Kind in jezelf

Het kind in mezelf. Waar is het? Waar zit het? Ik mis het. Kruipend over de grond En je hoofd stoten tegen alles wat er stond Dat is hoe elk kinderleven begon. Spelen met knuffels en Sesamstraat, Aan de fles hobbelen op je paard. Achter duiven aanrennen op het leidse plein En mocht je dan vallen kreeg je een kusje tegen de pijn. Voetballen op het grasveld Rijden op je driewieler in z?n versneld. In bomen klimmen of verstoppertje spelen, Hutten bouwen of alle oudjes op je skeelers voorbij sjeezen. De hink stap sprong en op zoek naar kikkers. Of op het schoolplein spelen met knikkers. Zoentjes geven in het fietsenhok? Lopend naar school met aan elke voet een andere sok Een plakje worst halen bij de slager En het continu stellen van vragen: En krijgen autos dan ook kinderen? Nee, maar als je niet uitkijkt met oversteken ` zal hij wel vaart minderen. Een crimineel is minder eng dan het spook onder je bed En de oorlog in Irak word vergeleken een speelgoedgevecht. Met je hand maak je een geweer. Zo schiet je, keer op keer. Pure onschuld, niemand valt er echt dood neer... En volgens de leraar is Bush onze grote baas. En voor de hongersnood smeer je toch gewoon een broodje kaas? En Oma gaat naar het hiernamaals... Dat is een bejaardentehuis hier heel ver vandaan? als ik naar een kind kijk zie ik een lach zonder traan en vraag ik mij af waar is het kind in mij heengegaan? pure onschuld, onwetendheid en geen zorgen een verhaaltje voor het slapen gaan naar morgen Maar word je ouder dan verdwijnt dit allemaal Gaat de realiteit met ons aan de haal Structuur en geordendheid voor buitenspelen hebben is er geen tijd Maar ik niet, van binnen ben ik nog steeds elf Ik ben trots op het kind in mezelf