Levenslang onschuldig
door Bella
Geluiden van natuur
galmen in haar ziel.
Haar bleke lichaam,
kwetsbaar en fragiel.
Lopend naar het water,
haalt ze herinneringen op,
met stiekem, af en toe,
een glimp van later.
De mistige lucht
zuigt zich in haar lichaam.
Als de alleenstaande boom in het veld,
zelfstandig en eenzaam.
In de verte, heel vaag,
staan mensen met hakbijlen.
Een nare rilling,
gevoelens van vlucht en omzeilen.
Een klein diertje aan de overkant,
kijkt haar recht aan.
Ze herkent zich in het beestje;
het lot van een zwakker bestaan.
\'De sterkere zullen overleven\'
En de onschuldige
zal het altijd op moeten geven.
Ze blijft afgedwaald beven.
Bella - 2016
Gerelateerde gedichten
- Verticaal en horizontaal jozlebruyn
- Dicht bij jou Catherine B.
- Strandleven Catherine B.
- Ik wil ze allemaal leren kennen jozlebruyn
- Zijn lied staken jozlebruyn
Reacties (4)
Heftig, mooi, Bella!
mvg Ank
Anoniem, 19-01-2016
kan dan
het verbond
der herkenners,
afgewende verwonden,
als verwanten verlangen,
mededogen oog in oog
en hoger boog, je
te zeggen \'en
toch\' zijn wij
vrij wel nog
gewenst?
hans
hans winter, 19-01-2016
Wauw!! prachtig geschreven Bella...!
Anoniem, 21-01-2016
Heel mooi geschreven en opgemaakt!
Anoniem, 02-02-2016
Log in of maak een account om te reageren.