Nog niet

Afdrukken

De wortels van mijn hart
grijpen zicht vast
in het weefsel van het verleden.

Het heden wordt nog niet aanvaard.
De brug is te lang
tussen vroeger en nu.

De rust is er niet,
er is betwisting en argwaan
verlengd met een traan,
omgebouwd tot een stroom
van onwennigheid.

De ziel heeft nog geen toevluchtsoord,
staat te wachten
en bengelt aan een losse koord.

De toekomst zal moeten uitmaken
of hij bij het hart en de ziel zal geraken.
Blijven ze in een web van ongenoegen
steken.

Moeten ze de rest van hun leven zwoegen
om te krijgen wat ze wilden,
rust en vrede nemen
In hun huidig staduim,
of verwelken van ouderdom.

De tijd tikt gewoon verder
zonder onderbreking of troostende woorden.
Ik zelf ben diegene die de teugels
Strak gespannen moet houden
En een thuiskomst voorzien
Zoals de tijd van toen
Laat het mij a.u.b. toch nog overdoen!

Overige gedicht door: clairevanfleteren
Informatie

Dit gedicht is 3.456 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (2 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over nog

Heb jij genoten van het Nog niet gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Nog niet'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!