Terug
door De onbekende dichter
Ik loop door mijn gedachten
Tot ik bij de achterkamer ben
De snijdende pijn die nooit went
Hoe lang ik ook zal wachten
Voorzichtig open ik de deur
Mijn gezicht bedekt met tranen
Mijn spiegelbeeld in alle ramen
Met in mijn hart een grote scheur
Ik wil zo graag even terug
Naar alles wat ik ooit liefhad
De voldoening in mijn hart
Heel even maar terug
Wat is destijds niet waardeerde
Is mijn allergrootste spijt
Want nu ben ik alles kwijt
En zal het tij niet meer keren
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.